8 lat z Tygryskiem….
I jak jest????
Kwiecień 2013
Jest wczesna wiosna. Właśnie rozpoczęliśmy prace na naszym
ogródku. Tygrysek, jak zwykle chętny do pomocy pyta:
- Mamo! Czy mogę „posekatorować”?
- Możesz! (Odpowiedziałam na odczepnego, aby mieć chwilę na
posianie nasionek.)
Tygrysek pobiegł po sekator i chwilę później „sekatorował” w
malinojeżynach. W trzy sekundy roślina została wycięta!
- Madziu, co robisz?! (Zawołałam przerażona!) Zniszczyłaś
roślinkę! Nie będzie owoców w tym roku! Popatrz jak ucięłaś pędy!
Tygrys skruszony pokazał na czubku tyczki dyndające końce
roślinki i tak się tłumaczył:
- Mamo! Ja nie chciałam! Ale zobacz! O tutaj są jeszcze
zielone listki! Będą owoce!
- Ale jak Madziu! Te gałązki nie mają korzonków! Już nie
urosną!
Maj 2013
Wracamy z przedszkola…
- Mamo, a jak pójdę do szkoły, to chcę chodzić na
szermierkę!
- Cooo??
- No bo wiesz, Kajetan i Filip chodzi na szermierkę i ja też
chcę!
- Dobrze! A co ze szkołą muzyczną??
- Ja już nie chcę! Wolę na szermierkę!
- Tak szybko zrezygnowałaś? Jeszcze nie zdałaś egzaminów i
już nie chcesz chodzić?
- No bo wiesz, ja chcę chodzić na szermierkę i robić tak…
(Tu Tygrysek demonstrował możliwe pchnięcia szpadą.)
- To może zrobimy tak: rano będę ciebie prowadzała do
szkoły, potem na szermierkę a potem do szkoły muzycznej jak zdasz, a potem na
inne zajęcia… I tak będę biegała wokół ciebie!
- O tak! Tak może być mamo!
- I się wykończę biegając to tu to tam!
- Tak, ale jak urosnę to mogę sama chodzić?
- Tak, jak urośniesz, to sama będziesz chodzić aż nie
ukończysz szkoły.
- No mamo! A studia to co??
- Studia?? Ty chcesz iść na studia??
- No pewnie! Przecież ja chcę pracować z tobą i z tatą a do
tego potrzebne są studia!
- Madziu, ale to są trudne studia, ale jak chcesz to proszę
bardzo!
- Dobrze! I będę z wami pracowała! Hurra!
- Może tak być, jeżeli nam się noga nie podwinie i uda się
naszej firmie przetrwać tak długo to będziemy razem pracować!
- Mamo! Ale ja będę zarządzać tą firmą!
- Co proszę?!
- No wiesz, to ja będę szefem!
- Uuuuu… To musisz się dużo Madziu nauczyć!
Madzia wieczorem zakomunikowała, że jutro do przedszkola ma
pójść ładnie ubrana bo idą do innej grupy się pobawić… Wyszykowałam piękną
różową sukieneczkę w paseczki kremowe oraz do tego kremowe rajstopki. Tygrysek
wyglądał przesłodko. Normalnie taka piękna dziewusia do schrupania. Tygryskowi
jednak ten strój nie odpowiadał, marudził i krzywił się co nie miara:
- Mamo, nie ubiorę tej sukienki! Nigdy przenigdy!
- Przymierz ją chociaż! Jest prześliczna!
- Nie! Nie lubię różowego! Chcę fioletową sukienkę!
Uwielbiam fioletową! Chcę sukienkę w czarne kropki! Albo czarną! Czarną mi
ubierz!…
Ubrałam jednak, tą którą przewidziałam. Tygrys stanął przed
lustrem i zawodził:
- Uuuuu… Ona jest za krótka! Nie! Te rajstopy są niedobre!
Zobacz! O tu…
- Madziu! Pójdziesz w tej sukience, wyglądasz cudownie!
Na to zareagował tato!
- Dziewczyny, co jest! Madzia się nie wyspała czy może jest
chora???
Tygrys pogrążył się w konwulsjach… Nie było mowy… Sukienkę
trzeba było zamienić! Poległam!
Czerwiec 2013
Wieczorem podczas kolacji Madzia wypaliła z pytaniem:
- Mamo! A ty jaki masz zawód???
- Ja… Ja budowałam mosty!
- I nawet jeden most we Wrocławiu projektowała mama. (Dodał
tata.)
- I duży on jest??
- Nie jest duży, ale mały też nie jest. I jest niedaleko,
kiedyś pójdziemy tam na spacer! (Dokończył tata.)
- A ty Madziu jaki chcesz mieć zawód??
- Ja? Ja będę śpiewaczką!
- Co proszę?
- No wiecie piosenkarką! (Tygrys złapał widelec, stanął na
ławie i demonstrował swoje talenty wokalne.)
- Uuu… Madziu! To ciężki kawałek chleba! No chyba że ma się
niebywały talent i trzeba umieć się przebić!
- Jak przebić??? (Zapytało zdumione dziecko?)
- Jak to jak! Trzeba się tak porozpychać łokciami…
- A nie można tego zrobić GWOŹDZIAMI???
Lipie 2014
Jemy obiad. Jak zwykle na ławie Tygrys się wierci i kręci.
Dobrze, że mamy taką ławę! Z krzesła by chyba zleciał! W końcu tato aby skrócić
nasz czas poświęcony na obiad zaczął z wrodzoną sobie wprawą wkładać do buzi
Tygrysa porcyjki jedzenia. Madzia „cudowała” na ławie… W końcu się wyciągnęła i
leżała żując posiłek.
- Madziu siadaj!
- Nie!
- Jemy na siedząco nie na leżąco!
- Uuuu… (Tygrys się przeciągnął na ławie i oczywiście nie
usiadł!)
- Madziu… Nie za dobrze ci jest???
- No właśnie! I takie życie mi się podoba!... (Powiedział
leżący do konca posiłku Tygrys.)
W ramach festiwalu Brave gościliśmy dziewczęta, które nie
dość, że nie chciały uczestniczyć w naszym rodzinnym życiu, nie dość, że były
uzależnione od Internetu, nie dość, że chodziły naburmuszone bo nie było wi-fi
to dziewczyny były wyjątkowo niemiłe. Zniszczyły sporo rzeczy Madzi. Tak
bezmyślnie. Np. Włożyły do piórnika specjalny klej do wszystkiego nie
zakręcony… Tubka wyciekła i poniszczyła rzeczy w piórniku. Stłukły jej Aniołka
w szklanej kuli. Albo nie pozakręcały brokatów i wszystko się rozsypało… Ponadto
grzebały w jego szafkach. Po ich wyjeździe tato próbował wytłumaczyć zachowanie
dziewczyn (w zasadzie dorastających panienek –
prawie15 i 14 lat) oraz chciał usprawiedliwić zostawiony przez nie
bałagan w pokoju Tygrysa. Na jego tłumaczenia rozżalony Tygrys tak wypalił:
- No dobrze! Ale jak można wyjmować rzeczy i tak je
rozwlekać po całym pokoju?!
Po wyjeździe dzieci z Bośni wysprzątałam pokój Tygryska.
Madzia zadowolona, dziękuje mi:
- Dziękuję ci mamo, że mi go tak wysprzątałaś! Dziękuję!
Ale po chwili tak odpaliła:
- Mamo! Zazdroszczę Ci, że potrafisz tak wysprzątać!
Tygrysek uczy się grać na skrzypcach… Bywa z tym różnie! Raz
chce innym razem trzeba go niemal zmuszać! Pani od muzyki, niezwykle cierpliwa
zachęca dziecko aby zagrało kolejny utwór:
- Zagraj to Madziu…
- Pani wierzy, że ja to zagram???
- Tak zagrasz, potrafisz to zrobić.
- Ale ja nie umiem! (Upiera się Tygrysek.)
- Umiesz! Dasz radę!
- Pani naprawdę w to wierzy???
- Tu nie wiara jest potrzebna tylko słuch! Ja słyszę, że
potrafisz to zagrać!
I Tygrysek zagrał!
Tygrysek się bawi! Ja w kuchni przygotowałam dla niego
posiłek i wołam go do kuchni! Madzia bawi się w swoim w pokoju.
- Madziu!
- POCZEKAJ!
- Madziu chodź!
- Mamo poczekaj!
- Madziu!
- No mamo POCZEKAJ! Właśnie mam najwspanialszy i
najcudowniejszy czas dla siebie!
Zepsuł się samochód i mamy z Tygryskiem tydzień wakacji dla
siebie. Chodzimy po mieście, w galeriach polujemy na wyprzedaże, malujemy nasze
obrazki na szkle, słuchamy audiobooków, gotujemy, prasujemy… Tak sobie kiedyś
siedzimy razem w kuchni i jemy owoce, Tygrys szczebiocze… Strzeliło mi do głowy
takie pytanie:
- Madziu… Kim ja dla ciebie jestem???
Tygrys przerwał paplaninę, zastanowił się i poważnie
powiedział hamując łzy:
- Mamo! Nie myślałam, że kiedyś to powiem! MAMO! TY JESTEŚ
DAREM OD BOGA!
Nie zdążyłam zapytać dlaczego, bo w moich ramionach pojawił
się Tygrysek, łkał… Jego usteczka w przerwie między całuskami szeptały: Mamo!
Jesteś darem od Boga!
A ja tuliłam dziecko, które pławiło się w swoich łzach
radości, dziecko szczęśliwe do bólu!
Wieczorem wróciliśmy z działki… Jak zwykle mieliśmy sporo
rzeczy do zrobienia. Tygrys w tym czasie miał się wykąpać… Jakoś szybko to
wszystko zrobił i pobiegł do łóżka… Zdziwiło mnie, że tak zgrabnie wszystko
zrobił i znalazł się w łóżku… Wchodzę do łazienki: wanna pusta, ale korek tkwi
w odpływie… Ubrania porozwalane, ręczniki zdjęte z wieszaka i rzucone na
pralkę…
- Madziu! Umyłaś się??
- Taaak!
- To gdzie woda?!
- Mamo! Ja myłam się! Tylko myłam się w gorącej wodzie i ta
wykipiała lub wyparowała!
Spojrzałam na szczerzące się do mnie żółte nie domyte zęby,
na dołeczek w policzku, na roziskrzone oczka… Wyobraziłam sobie Tygrysa w
kipieli… Zaczęłam się śmiać… Odkręciłam wodę i zostawiłam Tygrysa w łazience…
Tygrys wyjechał na obóz taneczny. My nie możemy wytrzymać…
Tęsknimy… W końcu dzwonimy drugiego dnia wieczorem…
- Witaj kochanie! Jak ci tam jest??? (pytam przejęta!)
- Dobrze! Cieszę się! Możesz zadzwonić jutro??? Pa…
- Madziu! Poczekaj!
- Mamo! Możesz
zadzwonić jutro?!
- Ale Madziu…
„Cmok, cmok, cmok”
- Pa mamo! Kocham cię!
- Madziu co tam robicie?? (Próbuję nawiązać jakikolwiek
dialog! Chcę cokolwiek usłyszeć! Chcę chociaż minutkę porozmawiać!)
- Mamo! Marysia poszła po nożyczki! Musimy ściąć włosy, bo w
autobusie włożyła mi gumę we włosy… Ale pa! Zadzwoń jutro!
- Madziu nie chcesz porozmawiać z tatą!
- Tata! (Słyszę radosny ton, po czym „cmok, cmok, cmok”.)
- Tato kocham cię! Powiedz mamie niech zadzwoni jutro! Pa!
„Cmok, cmok, cmok”
- Madziu…
Ale Madzi przy telefonie już nie było! Cmokanie się
skończyło! I tyle pogadaliśmy z naszym dzieckiem!
Sierpień 2014
Po kilku dniach znowu zadzwoniłam do dziecka… Stęskniona
pytam:
- Madziu… Kochanie, powiedz jak ci tam jest!
- Super mamo! Mamy fajny domek i ogromny BAJZEL…
- Ale Madziu co robicie??
- Mamo oglądamy…
Słyszę, że Tygrysek jest nieobecny…
- Madziu…
- Mamo! Kocham ciebie! (Cmok, cmok, cmok…) Zadzwoń jutro!
Pa!
- Madziu…
- Pa!
Siedzimy sobie w domu… Tygrysek kończy obiad. Krzątam się po
kuchni. Przyglądam się mojemu dziecku. Jest takie cudowne…
- Szkoda, że jesteś sama…
- Co?? Co mówisz mamo???
- Szkoda, że jesteś tylko jedna!
Tygrysek od razu zaczął szlochać. Łzy jak grochy spływały po
policzku. Przerażona zapytałam:
- Madziu! Co się stało??
- Mamo ty do mnie tak nie mów!
- ?
- Ja nie jestem jedna! Nie jestem! Rozumiesz?!
- ?
- Przecież jak ja broję to jest tak jakby było mnie 200
tysięcy! I jak się cieszę to cieszę się tak jak 200 tysięcy dzieci! Ja nie
jestem jedna!
Jesteśmy u dziadków. Właśnie kończą się wakacje… Pojawiły
się pierwsze grzyby. Kupiłyśmy z Tygryskiem całe wiaderko na miejscowym targu…
Na obiad babcia przygotowała sos grzybowy… Trochę posuszyliśmy, trochę
zamarynowaliśmy… To jednak Tygryskowi nie wystarczyło… Byliśmy w lesie, ale nie
nazbieraliśmy zbyt dużo. Kolejnego dnia Madzia znowu wymusza wyprawę na grzyby…
W końcu na nasze opory dziecko tak zareagowało:
- Ale ja chcę mieć prawdziwe grzyby! Nie takie kupione!
Wrzesień 2014
Wróciłyśmy ze szkoły. Właśnie podawałam obiad. Tygrysek
nakrywał do stołu… W pewnym momencie Madzia tak wypaliła:
- Mamo! Po co ja żyję? Po co ja się w ogóle urodziłam?
Przerwałam pracę. Osłupiała usiadłam przy Madzi. Tygrys był
poważny i skupiony…
- Coooo? Madziu! Skąd takie pytania?
- Bo wiesz, jak idziemy do szkoły, to… To mnie nęka! Ja
myślę o tym…
Zapadła cisza… Co miałam powiedzieć? Sytuacja wymagała mądrych
zdań. Tygrys czekał na odpowiedź. Ja patrzyłam na moje dziecko z szeroko
otwartymi oczami. Ono zrozumiało moje zaskoczenie i zakończyło:
- Ale wiesz…Cieszę się mamo, że mogę żyć z wami!
Szkoła niesie ze sobą godziny spędzone nad książkami,
zeszytami, kolorowankami… Uczę Tygryska zasad pisowni wyrazów z „ó”:
- Madziu, wiesz jak się pisze góry? Przez jakie „ó”?
- Przez „ó” zamknięte!
- Brawo!
- A potrafisz wyjaśnić dlaczego??
- Tak! – Odpowiedział zadowolony z siebie Tygrysek – Ó
zamknięte bo jest Golgota!
Śmialiśmy się z tego kilka dni…
W szkole Madzia chodzi na zajęcia z religii i etyki.
Po pierwszych zajęciach z religii, pełen smutku Tygrysek z
ogromnym rozżaleniem tak wypalił:
- Mamo! Ten pan, co każe do siebie mówić „proszę księdza”...
Z etyki wrócił niemalże na skrzydłach:
- Mamo! – Szczebiotał wesoło – Ten pan z tej… Estetyki…
- Z czego??
- No wiesz! Z tego co mnie zapisałaś! Estetyki!
- Etyki!
- No tak! To wiesz, ten pan z tej etyki, pan Karol
powiedział, że będziemy robić taki kuferek i będziemy tam wkładać same ciekawe
rzeczy!
Spojrzałam na roziskrzone oczy Madzi… Całą swoją fizjonomią
mówiła, jak ciekawie jest na nowym przedmiocie…
Rozpoczęłyśmy zajęcia w „Studium tańca i baletu” przy
operze. Tygrysek wciąż nie potrafi sobie poradzić z emocjami. Tym razem poszło
o kostiumy… Dziewczynki zapragnęły zmienić kostiumy na nowe… Tym razem na turkusowe.
Tylko Madzia się opierała. Gdy już nie miała argumentów popadła w rozpacz!
Wśród rodziców i koleżanek, płaczem i szlochami, próbowała córcia obronić
stroje bordowe. Próbowałyśmy z innymi mamami ukoić ból płaczącej dziewuli.
Koleżanki patrzyły z pogardą i zaskoczeniem…
Uuuuu… No cóż! Takie występy Madzi wciąż nie należą do
rzadkości!
Po kilku dniach dziewczynki dostały nowe, stroje w kolorze
bladego turkusu. Do tego ubrały turkusowe tuniczki. Wyglądały przepięknie! Nowe
stroje są również tak piękne jak bordowe. Madzia wygląda w nim cudownie… Po
skończonych zajęciach Tygrysek kombinował:
- Mamo! Mogę w tym stroju iść do domu! Mamo proszę! Pleasse!
- Nie Madziu! To strój do tańca!
Kolejnego dnia rano Tygrysek błagał:
- Mamo! Pozwól mi iść w tym stroju do szkoły! Proszę!
- Madziu! Co ty?? Na cały dzień! To nie strój do szkoły! Jak
ty to sobie wyobrażasz?
- Nooo… Będzie widać tylko górę…
- Ale Madziu, jak będziesz korzystać z toalety??
- Nie będę sikała!
- Cały dzień??
- Tak!
Październik 2014
Tygrysek szykuje się do Pierwszej Komunii… Wypełniając
obligatoryjne zajęcia spędzamy wieczory w kościele… Pewnego razu podczas
modlitwy Tygrysek odsunął wszystkie klamoty, które towarzyszyły nam w ciągu
całego dnia… Odwrócił swoją buzię pogrążoną w modlitwie i wyszeptał:
- Mamo! Jak ja się cieszę, że wy wzięliście mnie do tej
adopcji! Jak ja was kocham! Jak to dobrze, że wy jesteście moimi rodzicami…
Rano przy śniadaniu Tygrysek rozpoczął tak:
- Tato, czy masz na komputerze „google”?
- Tak! A po co ci??
- Bo wiesz, jak tam się coś zapisze to, to się dostaje!
- Naprawdę?!
- Taaak… I ja bym napisała „Monster High” i dostałabym bym!
Trochę się przeziębiłam. Rozbolało mnie gardło. Aby nie
zarazić wirusem Tygryska na pożegnanie w szkole pocałowałam dziecko głowę. Ta
ujęła moją dłoń i na oczach wszystkich z szacunkiem ją ucałowała… Osłupiała
spojrzałam na twarze dzieci, które były zaskoczone takim widokiem. Tygrysek radośnie
się do mnie uśmiechnął i zawołał już ze schodów:
- Do widzenia mamo!
I pobiegł na górę do klasy…
- I jak jest????
- CUDOWNIE!
